dagboek

Hoe ik Kerstmis zie.

Wat ik van kerst vind, is een beetje ingewikkeld. Ik weet het zelf niet eens precies. Misschien dat het wel duidelijk wordt als ik het uitschrijf? Ik waag een poging.

Wij hebben een traditionele invulling van de kerstdagen: elk jaar hebben we eerste kerstdag een kerstdiner met mijn vaders familie en tweede kerstdag gaan we uit eten met mijn moeders familie. Ik kan me nog herinneren van vroeger dat ik allebei de dagen niet als ‘leuk’ beschouwde. Ik was een moeilijke eter (en nu maak ik het door mijn vegetarisme moeilijk voor anderen…) , dus het eten was niet hetgeen waar ik naar uitkeek met kerst.  Mijn familie zien en met hen bijpraten ook niet – maar dat lag misschien meer aan mijn eigen verlegenheid. In tweede kerstdag had ik ook niet bepaald zin; helemaal naar Dronten rijden, eerst nog bij opa zitten voor we uit eten zouden gaan…. Maar ik denk dat dit op zich wel normaal is om kerst zo te ervaren als kind. Toch?

Ik ben niet gelovig opgevoed, maar ik heb wel op een katholieke basisschool gezeten en heb dus veel van de religieuze kant van kerst meegemaakt. Daar ben ik nu best blij om; het zorgt ervoor dat ik weet wat de ‘kerstgedachte´ inhoudt. Alleen… met die kerstgedachte doe ik verder niet zo veel. Ik zie in twee dagen tijd bijna mijn hele familie en eet met hen. En met hen doe ik een poging om het gezellig te hebben. Een poging, want kerst betekent in mijn geval niet dat het per definitie gezellig is. Of moet zijn.  (Niet dat we ooit ruzie hebben gehad tijdens het kerstdiner of zoiets, ik bedoel meer: ik geef mijn broertje gewoon een snauw met kerst als ‘ie dat verdiend heeft.) En ruzies en oorlogen eindigen ook niet omdat het Kerstmis is….

IMG_6041

Ik vind het fijn om eens per jaar met mijn volledige familie bij elkaar te zijn, ook al is het niet zo gezellig als het ‘hoort’ te zijn en voel ik me niet zo dankbaar voor alles en iedereen als ik me ‘hoor’ te voelen. Maar wat hoort dan eigenlijk?  Hoort er sneeuw te vallen,  hoort het gezelligheid te zijn, hoort er een hele kalkoen op het menu te staan en horen er jurkjes, hakken, krullen en rode lippenstift gedragen te worden?

It’s the most wonderful time of the year – is dit niet gewoon een beeld dat ons ooit is voorgeschoteld? En heb ik daarom verwachtingen die niet waargemaakt kunnen worden, omdat ze simpelweg onrealistisch zijn? Nu, nu ik het zo goed over nagedacht heb om het goed te kunnen formuleren, denk ik het wel.

Misschien moet ik vanaf nu wat nuchterder tegen kerst aankijken. Het als een excuus beschouwen om veel lekker eten te eten. En om mijn haar krullen en een jurkje aantrekken; kerst is nou eenmaal overdressed. En als ik dan bij mijn familie zit, het fijn heb of niet, me realiseren dat ik in ieder geval een familie héb waar ik mee aan een tafel kan zitten en mee kan eten. Om toch nog iets met de kerstgedachte te doen.


 

Ik ben benieuwd: hoe denk jij over kerst? Hoe ga je kerst vieren? En lijkt je een ‘vernuchterd’ verslag over mijn kerstdagen leuk? Let me know!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s