muziek

Mei’s muziek

Woohoo, eindelijk mag ik over mei z’n muziek schrijven! Mei was echt een topmaand qua muziek: een nieuw album van Douwe Bob, het concert van Troye Sivan en van Mumford and Sons, Bevrijdingspop én het songfestival – zelfs daardoor heb ik muziek door ontdekt. Ik had de hele maand Spotify Premium en daardoor heb ik meer muziek dan ooit tevoren geluisterd; mijn mei-afspeellijst is dus aardig vol en gevarieerd. Dit blogje wordt dat dan ook, dus laat ik maar snel beginnen

 Mei begon zoals elke maand begint, met een paar liedjes van de vorige. Ik hield nog te veel van Murder Song en Half The World Away – Aurora, Higher – Sigma & Labrinth en There Will Be Time – Mumford and Sons & Baaba Maal om ze te laten gaan. Toen ik net terug was uit Londen vulde Carole King de leegte die er tot dan toe was al flink op met bíjna alle nummers van haar album ‘Tapestry’Als ik de liedjes hoorde, dacht ik meteen terug aan de musical en de hele Londen-trip zelf. Zo fijn, hoe muziek zo sterk herinneren op kan wekken. (Volgens mij had ik dit vorige editie ook al gezegd, maar het fascineert me gewoon ontzettend. Sorry.) Liedjes die je écht moet luisteren zijn: I Feel The Earth Move, So Far Away, Beautiful en natuurlijk You’ve Got a Friend en It’s Too Late. 

Dit jaar ging ik voor het eerst naar Bevrijdingspop in Haarlem en dat was door het lekkere weer, goede gezelschap, de fijne muziek echt superleuk! Dat vonden meer mensen, want het was wel heel erg druk. Normaal kan ik er niet zo goed tegen als ik omringd ben door zo’n menigte en al helemaal niet als een overgroot deel het heel ‘gezellig’ heeft, maar gelukkig was ik door Londen wel wat drukte gewend en kon ik er prima mee dealen. Mijn vriendin en ik zagen Lucas Hamming, La Gran Pegatina, een klein stukje van Eefje de Visser, Son Mieux (waar we front row stonden – de fangirl in mij was blij), Balthazar en Chef’special, die het festival afsloot. Dat was ook meteen het gaafste optreden van allemaal en dus waren we erg verdrietig toen we voortijdig moesten afhaken om nog een plekje in één van de overvolle treinen terug te kunnen bemachtigen. Alleen Chef’special heeft het gehaald tot mijn afspeellijst, met als favorieten Eden, Julie, Day Is Done en Birds. 

20160510_210822.jpg

Het feit dat ik na een lange dinsdag school niet mijn huis, maar de trein naar Amsterdam instapte, met een bij elkaar geraapt groepje van zes aan mijn zij, maakte het concert van Troye Sivan al leuk. Ook leuk was dat het mijn eerste concert in Paradiso was en ik hoop dat er snel weer goede artiesten komen, want ik vind het een geweldige plek. We stonden op het eerste balkon en als de meisjes naast ons niet té ver naar voren hingen, konden we het perfect zien. Alle liedjes van zijn album ‘Blue Neighbourhood’ stonden in mijn playlist om me voor te bereiden op het concert, maar na het concert heb ik ze continu geskipt… Alsof ik zijn album afgesloten heb of zo. Hetzelfde geldt voor de muziek van Mumford and Sons: die heb ik ook al meer dan een week niet opgezet. Het herinnert me te veel aan het feit dat het concert geweest is en dat vind ik toch wel even slikken. Ik had er zo lang naar toe geleefd en in één avond, twee uur eigenlijk, was het voorbij. Wel twee hele gave geweldige uren waar ik luidkeels zingend met volle teugen van genoten heb, hoor, dat wel.

Dan het songfestival en het nieuwe album ‘The Fool Bar’ van Douwe Bob, want dat hoort daar ook een beetje bij. Ik wil niet zeggen dat het zijn beste album is, want de andere twee zijn al zó fijn, maar het is wel heeeeeeeel mooi. Praktisch alles is favoriet en dus stond praktisch alles in mijn playlist, haha. Als ik dan er dan één moet noemen die boven alle nummers uitstijgt, zeg ik History. Zo mooi. De muziek van het songfestival die bij me is gebleven toen het voorbij was –  naast die van Douwe bob natuurlijk – is de muziek van de Franse inzending Amir. Zijn album ‘Au coeur de moi’ is vooral tijdens het hardlopen heel fijn;  Franse up-temponummers proberen te vertalen zijn ideaal als afleiding voor als je het zwaar krijgt.

De random nummers van deze maand, de nummers die ik her en der vandaan heb gehaald of toevallig gehoord, zijn onder andere: Samen – Mr. Polska en Teske, Toothbrush – DNCE, Send My Love – Adele, Can’t Stop The Feeling – Justin Timberlake (al hoort deze ook een beetje bij het songfestival, waar hij dit nummer zong) en een paar nummers van het nieuwe album van Lilly en Madeleine, dat een nieuwe sound heeft waar ik nog even aan moet wennen, denk ik. Hourglass, Nothing, Not Gonna en Small Talk kon ik toch genoeg waarderen om in mijn playlist te zetten en ‘m daarmee af te sluiten.


Ik hoef niet heel erg te wanhopen nu mei voorbij is, want juni belooft ook véél goeds op muziekgebied. Ik ga vrijdag 3 juni naar Indian Summer, een festival hier in de buurt waar de desbetreffende dag onder andere Douwe Bob(!) en Typhoon optreden. Ik ga 14 juni naar het concert van Bruce Springsteen met mijn ouders. Mijn ouders zijn de fans, ik ben er meer om het mee te maken. Ik houd wel van zijn muziek hoor, komt vooral doordat het me doet denken aan vroeger, aan lange autoritten door Frankrijk. En Last but not least: op 17 juni is de release van ‘Johannesburg’, het mini-album van Mumford and Sons samen met Zuid-Afrikaanse artiesten. Ik heb er bij het concert al een voorproef van gehad en dat klonk veelbelovend! De laatste weken van de maand laat ik me verassen; wie weet wat er wordt uitgebracht of wat ik ontdek… Wat het ook is (of niet is): ik laat je het in ieder geval weten!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s