dagboek

fluitende vogels, appeltaart-croissantjes en een gouden gloed

Ik schreef een tijdje geleden over spontaniteit, dat ik daar meer behoefte aan had. Maar dat iets me daarin tegenhoudt en waardoor het me niet overkomt. Dat iets is controle die ik dan verlies. En de angst om de verkeerde keuze te maken. Inmiddels, een paar maanden later, denk ik dat ik kan zeggen dat ik er al veel beter in ben om gewoon te doen waar ik zin heb. Veel dingen bleken soms inderdaad niet zo goed uit te pakken of heel slim te zijn, maar telkens weer verging de wereld niet. Gelukkig maar.

Ik heb gemerkt dat spontaniteit me soms overkomt, maar ik het meestal zelf veroorzaak door de keuzes die ik maak. Die keuzes zijn impulsief en brengen me daarom in situaties en op plekken waar ik niet zo zijn als ik het beste zou willen doen. Zoals op een zonnige zondagmorgen in het bos, om hard te lopen. Normaal durf ik dat niet, bang dat er iets gebeurt en ik dan letterlijk en figuurlijk ver van huis ben. Nu ging ik gewoon – en het was heerlijk. Ik hoorde vogels fluiten, had het heerlijk koel onder de bomen en liep random paden in en uit, omdat ik wist dat ze toch allemaal wel op het zelfde punt eindigen.

1465119827096

20160605_112843 Zoals uitslapen op zaterdagochtend, daarna in mijn pyjama appeltaart-croissants bakken en die samen met mijn familie opeten in de tuin zodra ze uit de oven komen.

IMG_8738

IMG_8759

Of zoals ’s avonds na een lange dag een wandeling maken in mijn eentje door de polder,  waar alles een gouden gloed heeft door de ondergaande zon, en even gaan zitten op een bankje en voelen hoe fijn het is om even buiten te zijn, op dit moment van de dag.

20160607_20260620160607_20245620160607_20243020160607_20142520160607_201344


Ik heb zo lang mezelf zo getraind en onder druk gezet om de beste beslissing te maken en het meest juiste te doen in een bepaalde situatie, dat het best gek voelt, impulsief zijn. Ook lijkt het soms of ik dan helemaal niet mezelf ben, alsof iemand anders die keuzes voor mij maakt. Terwijl ik dat toch écht zelf doe. Misschien komt dat besef nog wel – tegen die tijd schrijf ik er vast wel weer over.

Advertenties

Een gedachte over “fluitende vogels, appeltaart-croissantjes en een gouden gloed

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s