dagboek

Je suis revenue!

Uit Frankrijk, welteverstaan. Ik heb een hele leuke vakantie gehad –  op het eind wilde ik wel een klein beetje wilde ik naar huis, maar nu ik hier weer ben met dat pokkeweer, keer ik het liefst zo snel mogelijk weer terug. Wat is dit nou voor weer jongens? Ik wil niet in een lange broek lopen en een jas aandoen, maar in bikini over de camping banjeren, of op een rots liggen aan de rivier. Gelukkig ga ik volgende week dinsdag weer weg: naar Normandië met mijn ouders en broertje. Mijn broer gaat niet mee omdat hij introductiedagen van de Universiteit heeft, helaas. Zijn afwezigheid heeft wel twee voordelen: veel ruimte in de auto én voor mijn broertje en mij een aparte slaapkamer. Maar verder vind ik het wel echt jammer dat hij niet meegaat, want dat betekent dat de vakanties met het hele gezin nu echt verleden tijd zijn…

IMG_9410.JPGWe hebben ontzettend veel leuke dingen gedaan, in de Ardèche. Samen hebben we uren gezwommen in en gelegen bij de rivier, mooie oude dorpjes bezocht, de Aven d’Ornac gezien, gekanoëd over de Ardèche… Alleen heb ik nog ’s ochtends heel vroeg hardgelopen en twee keer een buitenrit gereden door het bos van Salavas, het dorpje naast Vallon Pont d’Arc. En natuurlijk dé campingdingen zoals lezen, badmintonnen, volleyballen, tafeltennissen, voetballen, boodschappen doen in een grote Franse supermarkt die ik ook gewoon heel leuk vind. De twee weken zijn echt omgevlogen; het voelt echt alsof er een gat geslagen is in mijn vakantie. Terwijl ik alles wel heel bewust heb beleefd. Voelt heel gek. In ieder geval heb ik nu nog maar 5 dagen in Nederland, een week in Normandïe en weer vijf dagen in Nederland over tot de vakantie voorbij is. Ik moet er niet aan denken…

IMG_9821.JPGIk wist niet zo goed hoe ik mijn vakantie precies hier wilde delen. Fotoverslagen zouden kunnen, of verslagen in woorden… maar die zouden dan zó lang worden. En waarschijnlijk vergeet ik dan nog de helft. Gelukkig kwam ik in de auto richting Frankrijk op een idee: Van elke dag één foto kiezen en bij elke dag één klein gedichtje maken. Ze mogen bij elkaar passen, maar dat hoeft niet en kon ook soms helemaal niet. Zo had ik ook meteen twee stokken achter de deur, namelijk één voor foto’s maken en één om gedichtjes te maken. Anders zou ik dat niet en nauwelijks doen, en nooit oefenen en beter worden – wat ik wel graag wil! De komende 17 dagen (de dag voor vertrek en de dag na thuiskomst zitten er ook bij)  zal elke ochtend een deel van Des Photos Et Poèmes De l’Ardèche hier online komen!

IMG_9121.JPG

Ik vind het best spannend; van mijn foto’s ben ik wel zeker, maar mijn gedichtjes… dit is de eerste keer dat ik zoiets heb gedaan, en ik deel ze meteen hier. Sommige dagen lukte het gewoon niet en over die gedichtjes ben ik niet echt tevreden. Maar ik kon die dagen moeilijk overslaan. Ik zie dit project dus vooral als oefening en herinnering en niet iets om ontzettend trots op te zijn, of zo. Hopelijk weet ik mezelf er toe te zetten om vaker gedichten te maken, want ik vind het wel heel leuk en ik kan er meer mijn gevoelens in kwijt dan alleen in bloggen. En als het nou niet lukt om mezelf aan het schrijven te krijgen, kan ik altijd weer zo’n project verzinnen.


De resterende dagen tot dinsdag heb ik veel tijd om te bloggen, maar daarna dus weer een weekje niet. Sowieso komt deel twee van ‘Alkmaar: Mijn Favoriete…’ nog online, dit keer met mijn favoriete winkels en dingen om te doen. Voor de rest: géén idee. Je ziet het wel. Of niet, als het ook deze week in Nederland radiostilte is, haha. 

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Je suis revenue!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s