muziek

Januari’s muziek

Januari, de eerste maand van het nieuwe jaar. Een nieuwe start. Maar voor mij niet met muziek, althans niet toen de maand begon. Later kwamen er zomaar nieuwe artiesten op mijn pad en brachten twee van mijn favoriete artiesten nieuwe nummers uit. Én ik ontdekte filmmuziek – daarover later meer.  Benieuwd naar mijn nostalgische afspeellijst, vol met all time favourites en de verrassingen van deze maand? Lees dan verder.

Na het schrijven van mijn ‘2016’s muziek’ artikel zat ik echt in een ‘waarom nieuw als het oude al zo goed is’ stemming. Daarom vulde mijn afspeellijst zich al snel met nummers als Hot Gates, The Boxer, Ghosts That we knew van Mumford&Sons, Waitin’ on the day, Love On The Weekend en Badge and Gun van John Mayer en Drink You Away en Pusher Love Girl van Justin Timberlake. Het nummer Yours To Keep van Jordan Mackampa was ik ook nog niet zat begin deze maand, net als Control, All Before You  en Sorry van Kensington, dus voegde ik ook vrolijk toe aan mijn lijst van januari. Nummers waar ik in ‘2016’s muziek’ ook over schreef en eigenlijk weer vaker voorbij wilde horen komen, waren onder andere All I Want – Kodaline en Half The World Away – AURORA. Kodaline is al een tijdje mijn maandag-muziek: niet te sloom, niet té positief maar ook niet al te depressief… perfect om de week mee te beginnen. Maar deze maand had ik vaker behoefte aan Kodaline dan alleen op maandag en heb ik veel meer ‘parels’ van de band ontdekt. Autopilot bijvoorbeeld, of War en Big Bad World. Ik denk ook dat het feit dat ik geen enkel nummer oversla al genoeg zegt over mijn waardering voor hun werk, en dat ik dus eigenlijk alle nummers als favoriet kan beschouwen. Net als met Mumford&Sons, OneRepublic, John Mayer, Justin Timberlake, Douwe Bob… Ho stop ik dwaal af.

Terug naar mijn afspeellijst, waar als laatste ‘gouwe ouwe’-vertegenwoordiger Hozier staat, met de live versie van mijn favoriete nummers: From Eden en Cherry Wine. Daarna komt de eerste nieuwe muziek. Nadat ik La La Land had gezien bléven de liedjes maar in mijn hoofd zitten (wat wil je ook als John Legend een nummer in de film heeft) en op een avond zette ik – voor de grap – de afspeellijst van alle filmmuziek op. Sindsdien heb ik me menigmaal in filmsferen gewaand terwijl ik over straat ging en toen ik voor de tweede keer (!) naar de film ging, moest ik moeite doen om alle liedjes niet letterlijk mee te blèren omdat ik inmiddels alle teksten van binnen en buiten kende. Mijn favoriete gezongen nummers heb ik in mijn eigen playlist gezet, dat zijn Someone In The Crowd, A Lovely Night en Start A Fire.

Wanneer Ed Sheeran zijn nieuwe nummers Castle On The Hill en Shape Of You precies uitbracht weet ik niet, en waarom ik ze eerst vond tegenvallen weet ik ook niet, want hoe vaker ik ze hoor, hoe leuker ik ze vind. En oké ik kan het niet voor me houden: hoe enthousiaster ik word om hem weer live te zien! Jaja, ik heb kaartjes voor zijn concert op 3 april – zo blij!

De release van het debuutalbum van Rondé was voor mij een verrassing. maar als ik eerlijk moet zijn heb ik na het hele album één keer volledig luisteren alleen de single Naturally aan mijn afspeellijst toegevoegd. Ik denk dat ik nog te verknocht was aan mijn ultieme favorieten en geen behoefte had aan iets nieuws. Behalve van één van mijn ultieme favorieten, John Mayer genaamd, die eind januari de eerste wave van zijn nieuwe album The Search for Everything uitbracht. Love On The Weekend kende ik natuurlijk al en vond ik al heel fijn, maar ook Moving On And Getting Over, Changing en You’re Gonna Live Forever In Me bevestigden nog eens wat voor heerlijke muziek John Mayer kan maken. Ik kan dus ook niet wachten tot ik hem óók live ga zien, 3 mei dit jaar. Want ook voor dít populaire concert is het me gelukt om kaartjes te scoren! In twee dagen ben ik dus een stuk armer geworden, maar het is het vast en zeker allemaal waard.

Ik heb maar een paar random nummers deze maand. Allemaal nieuw, bijna allemaal van nieuwe artiesten. Mijn moeder raadde me aan om het nummer Sing van Travis te luisteren. Ze was er best wel weg van en vond het ook wel iets voor mij. Ze heeft gelijk; ik vind het ook een heel fijn nummer.  Net als Why Does It Always Rain On Me, dus die staat ook in mijn afspeellijst. Verder heb ik niet echt naar meer van hun muziek geluisterd, ik denk weer door mijn hang naar het vertrouwde.

Het laatste lied wat ik toch ook maar aan mijn playlist toevoegde is Make Me (cry) van Noah Cyrus en Labrinth. Niet omdat ik het zo’n geweldig nummer vind, maar toch heeft het iets. En dat iets heet Labrinth, want ook al heeft hij niet heel veel op zijn repertoire staan (wanneer komt zijn nieuwe album nu eens een keer uit?!) maar wát hij heeft gemaakt kan ik allemaal wel waarderen. Ik ben gewoon een sucker voor zijn stem, denk ik.


 Op het moment van schrijven heb ik nog geen afspeellijst gemaakt voor februari. Ik luister eigenlijk gewoon non-stop naar Ed Sheeran en John Mayer, sinds ik weet dat ik naar hun concerten ga. Hij komt er nog wel hoor, want ik vind het nog steeds veel te leuk om over mijn muziekmaand te schrijven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s