dagboek

Persoonlijk zijn

Recepten, muziek, foto-series en af en toe een persoonlijk artikel… in de tijd dat ik mijn blog startte tot nu is dit zo’n beetje mijn blogformule geworden. Alles wat ik leuk vind en mij bezig houd kan ik hierin kwijt. De laatste tijd ben ik hier echter wel vanaf gestapt en heb ik eigenlijk alleen maar persoonlijke posts (rondom de titel van een liedje) geschreven. Ik schreef over wat me bezighield, alleen dan in mijn gedachten. Ik wilde graag eerlijk zijn en had het gevoel dat ik daarmee anderen ook zou kunnen helpen, maar na een een rondje scrollen en lezen kom ik tot de conclusie dat al die stukken eigenlijk zo negatief zijn – daar heeft niemand wat aan. Ook schreef eigenlijk zo persoonlijk, over dingen die ik niet eens aan vriendinnen vertelde. Die dingen wel openlijk het internet op gooien voelt uiteindelijk niet goed. Ik heb die blogposts nu dan ook allemaal verwijderd.

dav

Ik zou nu graag met een soort van schone lei willen beginnen, maar toch besluit ik wijselijk daar even mee te wachten. Twee maanden om precies te zijn, het moment dat ik zomervakantie heb. Tot die tijd weet ik niet of ik hier iets laat horen; dat ligt eraan of ik de tijd en energie heb om in blogposts te steken waar ik wél achtersta. Als ik van me af wil schrijven, zal ik dat hier in ieder geval niet meer plaatsen.

dav

Ik heb wel echt heel veel zin om meer tijd in mijn blog te kunnen steken, dus ik kan niet wachten tot ik zomervakantie heb. Uitgebreide foto-series maken, flink wat hipstertenten testen, recepten verzinnen, columnachtige stukjes schrijven… Eigenlijk vind ik het helemaal niet leuk om niet meteen aan de slag te gaan. Maar ik wil me de komende maanden gewoon echt focussen op mijn eindexamen – en daarom stel ik bepaalde dingen uit. Eerst wilde ik dit ‘blogprobleem’ ook voor me uitschuiven en later beslissen wat ik zou doen, maar ik kon die negativiteit gewoon niet meer aanzien. Ik heb de verwijderde artikelen bewaard, dus mocht ik me bedenken kan ik ze altijd weer opnieuw publiceren. Voor nu voelt het beter, zo. Overigens zijn nog meer dingen niet gelukt om uit te stellen, maar het idee was leuk. De uitpak dus iets minder.

dav

Ik weet zelf ook niet echt wat ik met deze blogposts nou wil zeggen. Voor twee maanden ben ik even weg, in ieder geval anders dan de afgelopen tijd. Maart’s Muziek ga ik nog wel schrijven – de jubileumeditie kan ik niet overslaan – en who knows what else. Alleen geen negatieve, persoonlijke stukjes zonder boodschap meer. Als ik van me af wil schrijven, pak ik mijn dagboek erbij.  Nadenken en dromen over hoe ik het met mijn blog wil aanpakken na de examens ga ik wel, maar die ideeën bewerkstelligen wacht ik dus even mee.

Hopelijk wil jij ook wachten.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s