muziek

Maart’s Muziek – 2017!

Het eerste jaar van mijn maandelijkse muziekartikelen is voorbij! Al een jaar lang maak ik elke maand een afspeellijst op Spotify,  stop ik deze vol met allerlei nummers die ik voorbij hoor komen en schrijf ik hier vervolgens samen met nieuw uitgebrachte albums, oude favorieten en concertbezoeken een (on)samenhangend verhaal over. Ik vind het zelf altijd superleuk om deze artikelen te schrijven en afspeellijsten te maken, want na elke maand verbaas ik me weer hóé veel goede muziek er is en steeds weer bijkomt. Ook stimuleert het me om op zoek te gaan naar nieuwe muziek, om zodoende mijn afspeellijsten en dus de artikelen gevarieerd te houden.  Kortom: na dit jaar ben ik het nog steeds niet zat om digitaal over muziek te ratelen, dus voorlopig zit mijn blog nog wel aan ‘… Muziek’ vast.

Laat ik maar eens beginnen met de muziek van maart, want zoals je in de editie van februari hebt kunnen lezen, is dat een hele volle. En leuke. Op drie maart kwam zowel het nieuwe album van Chef’Special, als van Ed Sheeran uit. Ik had heel lang gewacht op allebei de albums, en had na verscheidende voorproefjes hoge verwachtingen gekregen, maar gelukkig maakten Chef’Special en Ed Sheeran die allebei helemaal waar. Ik luisterde na drie maart vooral veel naar Amigo van Chef’Special, omdat ik op negen maart al naar het concert in Het Patronaat in Haarlem zou gaan.

Het concert… het was zó veel gaver dan verwacht! Mijn trouwe concert-buddy en ik namen een vriendin mee, als verrassing voor haar achttiende verjaardag (heel toevallig ook negen maart), dus dit maakte het bij voorbaat al speciaal. Maar toen we eenmaal aankwamen, zo’n halfuur voor de deur openging en dus helemaal niet zo vroeg, stond er amper een rij. Die rij kwam ontwikkelde zich ook niet toen wij er eenmaal stonden, dus toen de deur openging konden we rustig onze jas ophangen en op de derde en later zelfs tweede (!) rij gaan staan. Zo dichtbij heb ik bij een concert nog nooit gestaan, maar nu zou ik nooit meer anders willen. Jammer genoeg is dat waarschijnlijk eens en nooit weer en gewoonweg dikke mazzel, want ik denk niet dat ik ooit zo gek ben om een hele dag in de rij te staan. Bij Ed Sheeran lukt het sowieso niet, want overdag moet ik ‘gewoon’ naar school.

Terug naar Chef’Special. Ik had al gezegd dat het gaaf was… en eigenlijk weet ik niet wat ik nog er nog meer over kan zeggen. Ik heb keihard meegezongen, heerlijk gedanst en heel erg genoten van deze geweldige avond, midden in de normale, saaie schoolweek. Na het concert hebben we bij de merchandise alle drie nog iets gekocht (ik een canvas tas) en net toen we de deur uit wilde stappen, zag ik de bandleden staan en hebben we rechtsomkeert gemaakt om handtekeningen te vergaren. Nog iets wat deze avond nóg leuker maakte, als dat überhaupt nog kon.

Ik zal nog even mijn favoriete nummers van het album met je delen: dat zijn onder andere All my life, Nicotine, Because I love you, Try Again en Good Life. Maar eigenlijk vind ik elk nummer goed – zoals altijd bij mijn favoriete artiesten.

Dan door naar Ed Sheeran. Zijn nieuwe album Divided is héél anders dan zijn vorige twee. Rustige nummers, up-tempo nummers, rapnummers, Spaanse invloeden, Ierse invloeden… Echt van alles wat en dus heel afwisselend. Ik kan het wel waarderen en zo heb ik in elke categorie wel een favoriet. In de categorie ‘rustig’ is dat Happier, in ‘up-tempo’ is dat Galway Girl (die stiekem ook een beetje rap en Iers is), Eraser is mijn favoriete rapnummer, Nancy Mulligan en Barcelona mijn favoriete ‘buitenlandse’ nummers. Alleen dan hebben we ook nog Dive en New Man... Mán, alles is zo leuk! Alleen Save Myself vind ik excuse my french een zeiknummer en om eerlijk te zijn skip ik die de hele tijd. Maar voor de rest is Divided echt een héél fijn album en ik kan niet wachten om het drie april live te horen!

Bijna 700 woorden verder, maar ik ben nog niet eens over mijn afspeellijst begonnen… oeps. Mijn maart-playlist begint met een heleboel nieuwe nummers. Singles zoals Love – Lana Del Rey en Something Just Like This – The Chainsmokers & Coldplay maar ook de complete second wave van het nieuwe album van John Mayer, die me nóg enthousiaster voor de rest van het album (hopelijk is er nog een beetje rest…) en zijn concert maakt! Door ook deze maand zijn muziek weer veelvuldig te shuffelen ontdekte ik een wat ouder nummer: War Of My Life, dat toevallig heel erg op mijn toonhoogte ligt en dus heerlijk meezingt.

Op een druilerige zaterdag luisterde ik het nieuwe album Blossom van Milky Chance, dat tussen de nieuwe releases van Spotify stond. De eerste keer dat ik naar Indian Summer was, waren zij er ook, maar ik vond ze toen helemaal niet leuk klinken en heb hun optreden dus niet gezien. Ik besloot dit album toch een kans te geven, alleen al om de prachtige albumcover. Alleen Blossom (het lied) heeft het tot mijn afspeellijst gehaald, maar over dit ene nummer ben ik wel heel enthousiast. De beat, de zang en lyrics ( ik vind ‘blossom’ gewoon zo’n mooi woord) zijn fijn, de opbouw naar het refrein, dat juist rustiger is dan de coupletten is heel origineel. Écht een lekker nummer, lente-achtig ook wel. En dat zeg ik niet omdat alle bomen nu in bloesem staan…

Aan het eind van de maand was ik opeens in de mood voor Lana Del Rey, dus zo kregen al mijn favoriete nummers van de afgelopen jaren ook een plekje in mijn playlist. Als ik oude liedjes na een tijd weer luister, haal ik veel herinneringen op. De plekken waar ik de liedjes luisterde, mijn leven op dat moment, hoe ik me toen voelde… Bij sommigen kan ik me specifieke momenten herinneren dat ik ze hoorde, zoals bij Summertime Sadness. Die zong ik namelijk keihard mee met een vriendin in de bus naar Lille in de derde klas, vrolijk en schaamteloos als we waren. Zo voelde ik me niet vaak in de onderbouw – daarom staat het me nog zo goed bij, denk ik.

En ook twee nieuwe nummers sluiten mijn afspeellijst van maart af, namelijk History Has Its Eyes On You  – John Legend en Ultralife – Oh Wonder. Dat laatste nummer is best wel anders dan de rest van Oh Wonder’s repertoire; het is iets meer up-tempo en wat lager gezongen. Een sound die ik wel kan waarderen.


 De maand april trapt af met het concert van Ed Sheeran, maar wat er daarna op het programma staat wat betreft muziek: geen idee. Ik hoop op een paar verrassingen,  en anders ga ik vrolijk door met oude muziekfavorieten herontdekken, want Lana Del Rey is niet de enige artiest die ik gemist heb… Verder verklap ik niets.

 

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Maart’s Muziek – 2017!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s