dagboek

Kolderdag

Ik wist niet zo goed wat ik moest verwachten. Eigenlijk is er ook geen echt plan; kolderdag is niet meer dan een thema en een feeststemming waar de hele school van in het teken staat. Om acht uur vanochtend was iedereen en de school gehuld in disco-sferen en ontvingen we de andere leerlingen, die gewoon les hadden vandaag. Die verbaasde blikken zijn eigenlijk het leukste. Iedereen lijkt kolderdag altijd een beetje te vergeten, dus als de school dan opeens versierd is en overal verklede mensen rondlopen, word je er pas weer aan herinnerd dat het vandaag díé dag is. Die dag waarop eigenlijk een algehele chaos heerst, en je als ‘buitenstaander’ nooit weet of je naar de les moet, ja of nee. Er zijn wel regels voor, alleen niemand weet ze precies – en niemand houdt zich er uiteindelijk aan.

Ik rolschaatste door de kantine, wat totaal anders bleek dan skeeleren en schaatsen en ik dus niet zomaar even kon. Om negen uur dronk ik al mijn eerste red cup cola, even later stond ik in de lange rij voor de photobooth, die we eenmaal erin veel te lang bezit hielden omdat er niet meer dan drie mensen tegelijkertijd in paste. Ik deed Just Dance op disconummers en dat bleek een slecht plan, want ik herinnerde me middenin het eerste lied opeens weer dat ik hopeloos ben in danspasjes precies nadoen. Gelukkig was ik  niet de enige met dit gebrek aan coördinatie, en eerlijk gezegd kon het me niet zo veel schelen.

dav

Weer terug in de kantine was er een dance-battle tussen verscheidene leraren gaande op het podium – een moment dat ik niet had willen missen. Naast de leraren die voor alles in zijn, stonden er ook een paar leraren op het podium van wie ik nooit had verwacht dat ze zich zo voor schut zouden zetten. Mijn natuurkundeleraar bijvoorbeeld, die de battle uiteindelijk zelfs gewonnen had. Maar na dit hoogtepunt kwam er abrupt een einde aan onze Kolderdag. Er waren een paar douchebags zo leuk geweest om met stinkbommen, eieren en meel te gooien en vuurwerk af te steken, waardoor de coördinator besloot het hele feest af te blazen. Het was nog niet eens 11 uur. De vrolijkheid die ik de hele ochtend voelde was op slag verdwenen. En toen de lichten weer aan waren, wilde ik mijn kleurrijke catsuit het liefst meteen uitdoen, terwijl ik me er de hele ochtend zo verrassend comfortabel in voelde. Ik kleedde me dus maar om en hielp daarna met opruimen. Mijn vriendinnen en ik hadden allemaal nog geen zin om naar huis te gaan en onze kolderdag als een anticlimax te laten eindigen. Sommigen nog in hun kostuum en anderen weer back-to-normal bakten we dus pannenkoeken en praatten we na over deze gekke ochtend.

Ik wist niet zo goed wat ik moest verwachten, maar dit had ik eerlijk gezegd niet. Ik vind het echt jammer, maar door de dag te beschrijven zie ik in dat ik het wel naar mijn zin heb gehad. Vanavond is er een feest (op een andere locatie dan school) waar we nog heen gaan, maar daarna is mijn laatste schooldag toch echt afgelopen…Ik ben benieuwd wanneer het besef komt dat ik toch echt de middelbare school ga verlaten, want nu is dat er totaal nog niet.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s