muziek

April’s Muziek

Eerst dacht ik dat er in april qua muziek niet zo veel gebeurd was, te zien aan de lengte van mijn afspeellijst. Maar toch blijkt het tegenovergestelde waar te zijn, want ik ontdekte wel veel nieuwe (en oude) nummers en artiesten, ging op 3 april naar Ed Sheeran’s concert én het nieuwe album van John Mayer kwam uit. Dus hoezo niets gebeurd?

Naast mijn behoefte aan de muziek van Lana Del Rey, kreeg ik begin april ook heel veel zin om de muziek van Coldplay te luisteren. Soms heb ik dat gewoon, al is dat met Coldplay meestal vlak voor de zomervakantie. Ik ontdekte nummers die me eerder nooit opgevallen waren, maar er nu opeens bovenuit staken, zoals In My Place, God Put A Smile Upon My Face, Warning Sign, Green Eyes… Ik durf mezelf geen echte Coldplay-fan te noemen, maar ik houd toch wel heel erg van hun muziek.

Op 3 april was het ‘opeens’ zover: het concert van Ed Sheeran. Dit keer was in zoveel opzichten zo anders dan de vorige keer. Om te beginnen lukte het me vorige keer om ’s avonds nog kaartjes te kopen, nu viste mijn vriendin en ik na een uur in de wachtrij staan achter het net en hebben onze kaarten verkregen door een (voor mij) vreemde die voor ons in de wachtrij bleef staan. Daarnaast was de tijd tussen de kaartverkoop en het concert véél korter dan vorige keer: toen duurde het wel dik een paar maanden voor het eindelijk zo ver was. Voor we het wisten was het dus 3 april en zijn we nadat we uit waren zo snel mogelijk naar Amsterdam gereisd. Na een dik uur in de rij (wat in concertbegrippen heel erg meevalt) hadden we een redelijk goede plek links van het podium veroverd. De vorige keer kwam ik op het laatste moment aan, het voorprogramma expres overgeslagen. De twee support-acts van deze avond waren niet echt onze muziek, maar doodden wel een groot deel van de twee uur die we nog moesten wachten op Ed.

En dan was het concert zelf ook nog eens zo anders. Zijn album Divided dat deze tour centraal stond staat natuurlijk vol met hits, maar ook van zijn andere albums speelde hij eigenlijk alleen maar de succesnummers. Jammer, vond ik, want een concert is juist de gelegenheid om ook de ‘schoonheid’ van andere liedjes aan veel mensen te laten horen. Dat mistte ik dus een beetje. Ed Sheeran is nog steeds authentiek, maar laat zich zeker beïnvloeden door de wensen van de menigte. In principe volkomen logisch als artiest om succesvol te zijn en te blijven, maar  zo verandert hij meer in een popartiest en was hij meer een act en minder een muzikant dan de vorige keer. Persoonlijk raak ik het meest gecharmeerd van die laatste categorie en daarom denk ik dat dit concert minder indruk op me heeft gemaakt – hoe een leuke avond ik ook heb gehad.

Na 3 april was het eerstvolgende concert om naar uit te kijken (en voorlopig het laatste, snik) dat van John Mayer. Ook dat concert draait om zijn nieuwe album, maar dat was nog steeds niet helemaal uitgebracht: een derde deel was nog een verrassing. In dit interview met Ellen verteld hij waarom hij het eerste deel in waves uitgebracht heeft – wat mij betreft een hele logische keuze in de muziekwereld van nu.  Ik was wel bang dat ik bij de release van zijn het complete album de eerste nummers al zat zou zijn, maar gelukkig is dat totaal niet het geval. Ik zou ook moeten weten dat de liedjes van mijn favoriete artiesten (waar John Mayer inmiddels zeker bijhoort) me nooit vervelen en die angst dus eigenlijk nergens op slaat. Toch was ik blij dat The Search for Everything nog een paar nieuwe pareltjes bevatte;  In The Blood bijvoorbeeld heb ik sindsdien de hele tijd in mijn hoofd.

Na al dat concert- en albumgezwans ben ik eindelijk toe aan de random nummers van mijn afspeellijst. Van Oh Wonder staan Ultralife en Lifetimes erin, twee hele fijne nummers die me veel goede hoop geven voor een eventueel volgend album. Daarnaast verraste Harry Styles me aangenaam met zijn Sign of the Times en vond ik No Vacancy  van OneRepublic een gewoon lekker nummer, vooral na dit verhaal erachter op Facebook. Ook Thunder van Imagine Dragons stond in m’n afspeellijst, maar om eerlijk te zijn is het nummer niet mijn ding; Believer daarentegen vind ik wel gaaf. En als afsluiting staan de twee populairste nummers van het voorprogramma van John Mayer, de Zweedse singer-songwriter Andreas Moe, in mijn afspeellijst: Ocean en Frozen River. 

Maar wat ik van de rest van zijn album vond en hoe geweldig het concert van John Mayer was, lees je volgende maand.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s