dagboek

De kop is eraf

Het eerste examen is gemaakt. Ík heb mijn eerste examen gemaakt. Nederlands, welteverstaan. Ik voelde me vanochtend nog alsof ik ‘gewoon’ een SE voor de boeg had , maar nu weet ik dat het daar totaal niet mee te vergelijken is.  Alleen al de voelbare spanning in de gang bij de kluisjes en de uiterste serieusheid die heerst in de gymzaal –  heel gek op de plek waar je die houding juist even los kan laten – is al zo anders.

Zodra het ‘startschot’ klonk, begon ik eerst met het examen globaal doorbladeren. Ik baalde van wat ik zag: 4 teksten, steeds twee die bij elkaar pasten en die je dus moest vergelijken… en ik was al niet zo blij met de verhouding meerkeuzevragen – open vragen, dus mijn hoop op een ‘makkelijk’ examen was nu wel zo goed als verdwenen. Maar gelukkig betekende dat niet dat ik al mijn vertrouwen ook meteen kwijt was en ging ik ‘gewoon’ aan de slag.

Ik schaamde me kapot toen mijn Ganesha-beeldje (gekregen van mijn beste vriendinnen, voor wat extra wijsheid) omviel; wát een kabaal maakte dat. En toen ‘ie later ook nog eens op de grond viel, geneerde ik me al helemaal. Volgende keer moet ik hem echt ergens anders neerzetten, want dit wil ik niet nog een keer. Ik zal maar worden herinnerd als ‘dat meisje dat zo’n stom beeldje mee had en ‘m vervolgens elke keer liet vallen en daar werd ik echt helemaal gek van.’  Misschien heeft er wel iemand een klacht over me geschreven – want dat kan dus, een klacht over geluidsoverlast tijdens je examen.

Al na een uur en een kwartier moest ik naar de wc. Ik bleef nog een kwartier ontkennen dat het dringend was (gewoon zenuwen, dus gewoon doorwerken) omdat ik echt niet als eerste naar de wc wilde.  Maar op een gegeven moment ging het echt niet meer en ben ik toch maar gegaan, wat uiteindelijk een goede beslissing bleek. Door even uit mijn concentratie-bubbel te stappen, zag ik in dat ik écht tempo moest maken en moest stoppen met twijfelen en perfectioneren, want anders zou ik het never nooit af krijgen. Of ook maar in de buurt van af. Als een bezetene ging ik verder; tot de laatste minuut heb ik geschreven.

Toen ik klaar was, was het enige dat ik voelde een puur gevoel van opluchting.  Ik weet nu hoe het werkt. En alles wat ik nu meegemaakt heb, fout heb gedaan, kan ik de volgende keer anders doen. Mijn Ganesha beter neerzetten bijvoorbeeld, of bij een volle blaas gewoon naar de wc gaan. Ook weet ik nu dat mijn punt-tijd strategie niet echt werkt. Als ik geconcentreerd ben, kan ik de tijd niet in de gaten houden. Als ik dat wel doe, kan ik niet nadenken over het goede antwoord.  Ik ben daar ook vast niet de enige in, want is dat het nu juist niet een gevolg van geconcentreerd zijn: zo opgaan in een taak dat je de tijd vergeet? Ik ben eerlijk gezegd ook liever bezig met nadenken over het goede antwoord dan berekenen hoeveel tijd ik nog te besteden heb. Dat dat leidt tot tijdnood moet ik dan maar voor lief nemen, denk ik.

Het ging wel oké. Ik vond het moeilijk, maar niet onmogelijk. Ik heb het niet af, maar mis maar een paar vragen.  Het is fijn om te lezen dat anderen het ook een moeilijk, lang examen vonden. Veel lijken zichzelf wel in te dekken door te zeggen ‘hoe verschrikkelijk slecht het ging’, maar het levert ook hilarische memes en polls op over apocalyptisch geschreeuw en hellende vlakken, die je natuurlijk alleen snapt als je het examen hebt gemaakt.  En gelukkig klagen deze mensen niet alleen op Twitter, maar ook bij het LAKS, zodat er misschien wat mee kan worden gedaan.

De kop is eraf, dus kom maar door met de volgende zeven examens.

 

Advertenties

3 gedachten over “De kop is eraf

  1. Heeel veel succes! Zo gek om te lezen dit, ik kan me eigenlijk helemaal niet meer veel herinneren van mijn examens (misschien omdat ik er toen niet actief over heb geblogd haha). Ik hoefde gelukkig nooit naar de wc (zou daar heel lang over twijfelen en het sowieso niet fijn vinden om uit die examenhouding gehaald te worden) en werkte altijd op z’n tempo dat ik geen stress heb over of ik het wel afkrijg, dus moet zeggen dat ik ook wel geluk had. Het is een vet spannende tijd en ik was de ochtend voor mijn eerste examen ook mega gespannen maar zodra je een beetje doorhebt hoe het werkt wordt dat minder. Bij mijn derde of vierde examen was ik zo gewend aan de sfeer en aan het officiële verhaal van tevoren dat het al bijna weer informeel en als ‘normale’ toets aanvoelt en dat is wel heel lekker. The memories haha, het was wel echt een leuke en bijzondere tijd. Uiteindelijk zijn eindexamens wel een beetje het summum van je middelbareschoolcarrière, alle klassen onder je kijken op dit moment tegen je op en je hebt een vrijbrief om te klagen – en over een jaar lijkt het veel minder essentieel waardoor je het alweer bijna bent vergeten, dus geniet vooral op de momenten dat je even geen stress hebt (of geniet van je stress, if possible).

    Like

    1. Ah dankjewel! Ja ik was ook niet van plan om er veel over te delen, maar dit moest er gewoon even uit, denk ik. Op zich heb ik niet veel stress (gehad), alleen nu zo de laatste dagen voor een examen denk ik: heb ik écht wel genoeg geleerd? Maar ja, ik kan er nu niet zo veel meer aan doen. Dat gevoel van: ik zou nog zo veel meer kunnen en vooral willen doen hoort er denk ik wel een beetje bij. Morgen heb ik Engels, dus daar kan ik mezelf niet al te veel verwijten, gelukkig 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s