muziek

Mei’ s muziek

Mei was echt een geweldige muziekmaand. Maar ook een hele volle.  Heel veel nieuwe muziek, het concert van John Mayer, luisteren naar de Pinkpop line-up… Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen en hoe ik het óóít een beetje kort en bondig kan vertellen. Maar volgens mij zeg ik dit zo’n beetje elke maand, dus ik start wel gewoon.

Mei begon met een paar nummers uit april en een paar nieuwe nummers. Ik luisterde naar het album van het voorprogramma van John Mayer, Andreas Moe, en dat sloot perfect aan bij het herfstachtige weer van het begin van de maand. Maar toen het weer beter werd, had ik geen behoefte meer aan zijn muziek. Liever luisterde ik naar zomerse liedjes zoals Lifetimes – Oh Wonder en No Vacancy – One Republic. 

Midden in de meivakantie en dus middenin de voorbereiding van mijn examens was het zover: het concert van John Mayer. Man, wat had ik hiernaar uitgekeken en behoefte aan. Hij maakte mijn verwachtingen gelukkig helemaal waar en ik heb heel erg genoten! Ik had de setlist van de avond ervoor expres niet bekeken, maar uiteindelijk was die ook totaal anders dan het concert waar ik was. Eerst dacht ik: shit, ik had gister moeten gaan want hij speelde veel meer van mijn lievelingsnummers dan vanavond. Later dacht ik: ik had allebei de avonden moeten gaan. Nu ben ik eigenlijk wel blij dat ik ‘mijn’ setlist had, want daardoor ben ik heel veel nummers die ik eerst ‘gewoon goed’ vond, een stuk meer gaan waarderen nu ik ze live heb gehoord. Edge Of Desire, bijvoorbeeld. Of I Don´t Trust Myself en Slow Dancing In A Burning Room. 

De dag van mijn Engels examen kwam het debuutalbum van Harry Styles uit. Ik durf er open voor uit te komen dat ik daar best wel naar uitkeek;  Sign Of The Times en Sweet Creature vond ik allebei al heel mooi. Voor het eten maakte ik een wandeling en luisterde ik het hele album in één keer achter elkaar. De beste manier om een album te ontdekken, weet ik nu. Mijn favoriete nummers?  De nummers hierboven plus Ever Since New York Two Ghosts, Carolina en Only Angel. Best veel dus, maar het is naar mijn mening dan ook een érg goed album! Ben nu best een beetje verdrietig dat ik niet naar zijn concert ga…

Hoe verder mei vorderde, hoe meer spijt ik kreeg dat ik niet meeging naar Pinkpop. Waarom dacht ik in hemelsnaam dat het niets voor mij zou zijn? Op het eindexamengala zei een vriend die meegaat dat hij iemand kent die zijn kaarten wilde verkopen en hij vroeg of ik dan toch echt niet mee wil. En toen besloot ik het gewoon te doen. Ik ruilde mijn uren met een collega, kocht een ticket en mengde me in het overleg over tenten, regenponcho’s en speculaties over samenwerkingen van Justin Bieber en Martin Garrix.  Voor mijn verjaardagsfeestje had ik een afspeellijst gemaakt en omdat zo ongeveer iedereen die kwam meegaat naar Pinkpop, stopte ik ‘m lekker vol met Kings Of Leon, Imagine Dragons, Justin Bieber, Kodaline, James Arthur… en al die andere topartiesten die ik komend weekend gewoon live ga aanschouwen!

Ik ben alweer toe aan de random nummers – dat ging sneller dan gedacht! De hele maand ging ik inwendig (maar vaak ook al dansend) los op Daddy Lessons van Beyoncé, dat eindelijk op Spotify stond. Ik heb de rest van haar album Limonade niet geluisterd, maar een vriend liet me dit nummer ooit eens horen omdat ‘ie het wel iets voor mij vond, met mijn voorliefde voor country-achtige muziek. Ook was ik Believer – Imagine Dragons nog niet zat, helemaal niet omdat ik op het laatst van mei wist dat ik het waarschijnlijk live zou horen! Het nieuwe nummer Whatever It Takes dat later uitkwam is ook héél fijn, dus wederom kan ik niet wachten om dit live te zien.  Na het songfestival was ik verliefd op het winnende nummer Amar Pelos Dois – Salvador Sabral en luisterde ik het vaak vlak voor een examen om rustig te worden.

Ik ontdekte wéér een verborgen schat van John Mayer, Home Life genaamd, en was opnieuw tevreden met de nieuwe single van Oh Wonder, Heavy.  Oh Wonder komt trouwens ook op Pinkpop… man, ik word echt met de minuut enthousiaster over de line-up! De laatste nummers van mijn afspeellijst zijn There For You – Martin Garrix en Troye Sivan, een nummer dat ik óók live zou kunnen horen komend weekend, More Than You Know – Axwell /\ Ingrosso, een heerlijk zomernummer en Malibu – Miley Cyrus, een op het eerste gezicht fijne zomerhit maar het lied raakt me  en kan er mijn vinger niet op leggen waarom precies. Misschien is het de tekst, misschien is het de ‘oude Miley’ die je hoort. Ik weet het niet.

De laatste twee zonnige dagen van mei versleet ik met het album Trading Change van Jeremy Loops. Eigenlijk vind ik zijn muziek niet eens zo heel goed, en zijn stem niet zo bijzonder, alleen zijn muziek schreeuwt gewoon zomer en dus paste het perfect bij het weer van de afgelopen dagen.


Zo, na bijna negenhonderd woorden ben ik eindelijk uitgepraat. En dan heb ik het nog geprobeerd kort te houden. Ik durf niets te zeggen over een ‘Juni’ s muziek volgende maand’, want ik weet nog niet of ik op dezelfde voet doorga met deze artikelen. Maar maak je geen zorgen; over Pinkpop schrijf ik sowieso een waarschijnlijk veel te lang verhaal. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s